تو را به عشق سوگند بی خیال مشو برای ترک دل من بیا مثال مشو تورا به لحظه ی دیدار و بوسه ی بعدی دلیل اشک و غمو انفصال مشو همیشه فرق زیاد است بین حرف و عمل برای این دل غمگین بیا وبال مشو درست اینکه همیشه جدایی نزدیک است برای فرضیه ی من تو احتمال مشو نگاه کن به نگاهم به عمق تنهاییم برای هیزم این مرد ، ا...

دلم نمیخواهد بنویسم برای تو اما چه کنم وقتی دلم این روزها خیلی میگیرد وقتی یادم می افتد به آن نیمکت به آن همه ترس شیرین به هیجان ساعات اول به عشقی که بی وقفه قد کشید لای برگ درختان درست وقتی که فکر میکردم نمیخواهم کسی باشد در پس یک خیانت... کمی دروغ... و یک دنیا رویا... و معصومیتی سوخته...

آبان فصلی عجیب برای من فصلی پر از اولین اتفاقات زندگی من بدترین داغ ها بهترین شروع ها... وقتی تمام می شود دلم میگیرد بغض میکنم که چرا می رود درست مثل وقتی می آید... خودم هم دقیقا نمیدانم دوستش دارم یا متنفرم... فصلی عجیب و پر از راز هایی عجیب تر... نمیدانم اما انگار روزی همین ماه تمام میشوم...

زندگی پایین و بالا دارد خیلی زیاد من خیلی پایین بوده ام بلد نیستم مثل بالایی ها باشم من خاکیم اما خوب می دانند محو شدنی نیستم زندگی این روززهای من در حال پیشرفت هایی شگرف است به زودی ازدواج و در عرصه ی کار پیشرفت هایی عجیب و غریب! احساس هم که گور پدرش مگر به درد میخورد فقط درد می زند

میدانی حس عجیبی دارم من زندگی کردن را فقط با تو بلد بوده ام من با صدای تو آرام میگیرم من با تو زندگی میکنم میدانی من بلد نیستم بی تو باشم میترسم من همه چیزم را به تو داده ام حالا وقتی تو نیستی مثل کودکی جدا از مادرم میدانی این دقیقا معنای وابستگیست من وابسته ام خیلی دردناک است این...

حس میکنم تردیدت را من یک گرگ زخمی ام یا یک عاشق همیشگی حس میکنم تردیدت را که می شود اعتماد کرد دوباره یا نه؟ من فقط یک سوال از تو دارم: خیلی وقت ها خیلی از تو ناراحت بوده ام اما... مگر توانسته ام حتی لحظه ای به تو آسیب برسانم... تو فقط اشاره کن شقایق شبای من من پر از حس توأم ابری ترین هوای من

من کنار تو زندگی کرده ام با تو خوبی را یافته امتو عاشقی را معنا کرده ای تو تمام سختی های مرا به جان خریده ای تو دل آرام من ویران شده ای تو تسکین قلب بیمارم شده ای تو همدم تمام لحظه های منی تو بهترین امید من برای زندگی شده ای تو تمنای وصال منی اما...

لان دارم زندگی رو میکنم که آرزوم بود... ولی وقتی دلخوشیم نیست مگه جذابه؟! دلخوشیم...یه کم مهربونتر باش...

فقط شش ماه...

آنکه مست آمد و دستی به دل ما زد و رفت و در این خانه ندانم به چه سودا زد و رفت خواست تنهایی مارا به رخ ما بکشد تنه ای بر در این خانه تنها زد و رفت دل تنگش سر گل چیدن از این باغ نداشت قدمی چند به آهنگ تماشا زد و رفت مرغ دریا خبر از یک شب دریایی داشت گشت فریاد کشان بال به دریا زد و رفت چه هوایی به سرش ...

دیشب خواب دیدم بهم زنگ زده بودی چقدر حس خوبی بود حتی تو خواب هم بند بند وجودم داشت میومد طرفت تو یه چشم بهم زدن پیشت بودم تو بغل هم و کنار هم بودیم چه لحظات بی نظیری توی خواب هم صدات میزدم اینو مادرم گفت وقتی صبح بیدار شدم لعنت به اون بیداری دلم میخواست یک عمر خواب برم اما با تو چقدر سعی کردم باز بخ...

نمیدونم ....اصلا هیچی نمیدونم... دلیلشو نمیدونم... دلیلتم نمیدونم... من اصلا جاتم نمیدونم... حال و روزتم نمیدونم... یعنی نمیخوام و نمیدونم... وقتی تو نمیخوای برای چی باید بدونم؟! فقط میدونم نمیدونم نمیخوام که بدونم و هیچ وقت دیگه ، تلاش نمیکنم که بدونم... فقط یه چیز رو خوب میدونم... یه روزوی میاد که...

جز به خدا توکل نکرده ام او بهترین نگهدار منه با وفاترین رفیق و من بی معرفت ترین بنده پروردگارا ببخش و نگهم دار در این تلاطم عجیب ببخش و مواظبم باش یکشنبه بیست و هشتم خرداد ۱۳۹۶| 23:23 |منصور باصري|

دل بسته ام به مویت بر ساغرت سبویت دل مشکن از دل من . . . . من بی قرار بویت...

وای از آن شب که تو مهمان شده باشی جایی چشمِ بد دور! غزلخوان شده باشی جایی بله! یک روز تو هم حال مرا میفهمی چونکه در آینه حیران شده باشی جایی بیگناهیست که تهمت زده باشند به او باد، وقتیکه پریشان شده باشی جایی ماهِ من! طایفهی روزهبگیران چهکنند؟ شب عیدی که تو پنهان شده باشی جایی صورت

می گویم بروم اماحس میکنم آسمان خدا همه جا یک رنگ است.... ایراد از من است... من نمیدانم چطور باید زندگی کرد من یاد گرفته ام عین یک ربات باشم دستور بدهم و دستور درست بگیرم سرور های من با تصمیمات غلط آدابته نیست و حالا تن داده ام به سیستمی که معیوب است میخواهند ربات باشم اما ربات احمق... فعلا تحمل میکن

نشسته ای روی مبل دو نفره. .او هم در سمت راست تو. دست راستت را گذشته ای روی زانوی راستت. . دست چپش را گذشته است روی زانو ی چپش. . . و فاصله ی دست هایتان هفت سانت است. هفت سانت تحریک پذیر . . . هفت سانت تپش قلب. . . هفت سانت مقدس. . . آن هفت سانت لعنتی. . . اسمش را گذشته ام لحظه ی هفت سانتی ! لحظ

این روز ها نمیدانم زمین به کدامین طرف میچرخد.... تاریکی مطلق... مگر نمیگفتند زمین دو رو دارد... سمتی به نور... و سمتی تاریک... چرا زمین من بی تو نمی چرخد...

کودکی بودمو محو رخ ماه تو شدم دست ول کردمو پیگیر نگاه تو شدم پس هر کوچه دل و دین و خدا را دادم بنده ی عشقمو از هر دو جهان آزادم! نور رویایی چشمان تو تسخیرم کرد حافظا فال زدم، عشق تو ،تعبیرم کرد از خودم دور شدم لطف خدا یادم رفت کی شدم از همه کس دور و جدا یادم رفت همه ی ظاهر و باطن همه را دادم رفت کی

بی تو این شهر برایم قفسی دلگیر است شعر هم بی تو به بغضی ابدی زنجیر است آنچنان می فِشُرد فاصله، راه نفسم که اگر زود، اگر زود بیایی دیر است رفتنت نقطۀ پایان خوشی هایم بود دلم از هرچه و هر کس که بگویی سیر است سایه ای مانده ز من بی تو که در آیِنه هم طرح خاکستریاش گنگترین تصویر است خواب دیدم